Er moeten ook extra tassen en handdoeken mee voor onze binnenlandtocht. Daar moet dan weer 8 kg. in.Warme kleding is gelukkig niet nodig, want het is rond de 30 gr. Wel regenjassen en plu, want het kan flink regenen in Su, ondanks dat het de korte droge periode is.
Sophia is gelukkig helemaal onder de pannen. Voor Fred ook een geruststelling. Dat was voor hem nog hard werken om haar onbezorgd achter te laten.
We lijken wel niet wijs, maar vinden dat onze huizen toch ook netjes achtergelaten moeten zijn. Dat was dus hard poetsen en dweilen. Zeker na het bezoek van de honden bij mij afgelopen weekend.
Ik ben nog niet echt in de stemming, maar dat komt meestal als ik in het vliegtuig zit. Geïnstalleerd met een boek, lekkers en mijn Ipod. Toch wel 9,5 uur vliegen hoor.
Die oude jumbo van SLM ligt inmiddels op de schroothoop. Daar ben ik nogeens businessclass mee teruggevlogen.Nu is het een airbus geworden. SLM heeft een prijs gewonnen voor het eten en de service. We laten het ons maar welgevallen.
Vier uur vroeger is het nu in Suriname. Met de zomertijd zelfs vijf uur vroeger.
Ik herinner me van de vorige keer nog de klamme hitte bij het afdalen van de vliegtuigtrap. En de lange wandeling naar de aankomsthal. Een slurf of een bus kennen ze niet. En dan die mannetjesputters bij de douane! En het wwwachten in de hitte op de bagage, die langzaam komt. No spang man!
Fijn dat Eddy ons af komt halen met Dion (zijn zoontje). De vorige keer was op Ed zijn 40ste verjaardag. Toen meteen doorgereden naar Berg en Dal, waar de hele familie ook was. Gezellig en gastvrij, maar ook ontzettend vermoeiend, zo net na mijn infarkt.
Ik liep nog erg mank en moest op een matrasje op de grond en douchen met koud water. Maar het was erg gezellig meteen zo opgenomen te worden tussen de feestgangers.
Nog twee dagen en dan is het zover. Pap brengt ons naar Schiphol geloof ik. Daar kunnen we de winterjassen achterlaten.Die hebben we de komende maand niet meer nodig gelukkig
Geen opmerkingen:
Een reactie posten